این متن برنده جایزه نوبل شده

مردی درحال مرگ بود،
وقتیکه متوجه مرگش شد خدا را با جعبه ای در دست دید،

خدا: وقت رفتنه.
مرد: به این زودی؟ من نقشه های زیادی داشتم

امتحان پایانى درس فلسفه بود. استاد فقط یك سؤال مطرح كرده بود!
سؤال این بود:شما چگونه مى‌توانید مرا متقاعد كنید كه صندلى جلوى شما نامرئى است؟

ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار می کوبیم
یا روی تاقچه می گذاریم ؛
یک وفاداری کاذب...
خود ما به عکس هایی که به دیوارهای اتاقمان می کوبیم نگاه نمی کنیم ،
یا خیلی به ندرت و تصادفا" نگاه میکنیم .
ما به حضور دائم و به چشم نیامدنی آن ها عادت می کنیم.
عکس ،
فقط برای مهمان است...

«این را یادتان باشد که ذره یی در قلب ، بهتر از کوهی بر دیوار است»

مشكل اينجاست
كه ما نه براى خودمان
بلكه براى آدمهاى اطرافمان زندگى ميكنيم!
لباسى ميپوشيم
كه مردم خوششان بياید ...
عطرى ميزنيم كه مردم لذت ببرند ...
رشته اى درس ميخوانيم
كه كلاس داشته باشد ...
با كسى ازدواج ميكنيم
كه دهن مردم را ببنديم ...
بچه دار ميشويم
كه برايمان حرف در نياورند ...
و اين داستان تا آخر عمر ادامه دارد !
ما اگر كارى براى دل مان ميكرديم
وضع مان اين نبود،
همين

علی قاضی نظام

هرکس حق داره هر طور می‌خواد فکر کنه
و توقع داشته باشه که دیگران هم به عقایدش احترام بگذارند.

اما من قبل از اینکه با دیگران زندگی کنم،

باید بتونم با خودم زندگی کنم...
وجدان آدم تنها چیزیه که نمی‌تونه تابع نظر اکثریت باشه.

هارپر لی

ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ؛ﯾﻌﻨﯽ،ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺧﻮﺩﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺷﺘﺒﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!

ﮐﯿﻨﻪ؛ﯾﻌﻨﯽ،ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺯﻫﺮﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!

ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ،ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﺯﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ:
ﯾﮏ ﺑﺎﺭﺍﺯﻣﺎﺩﺭخویش
ﻭﺑﺎﺭﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯخویشتن ﺧﻮﯾش،
ﺗﺎﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﺭﻭﻧﺶ،
درزﺍﯾﺶ ﺩﻭﻡ،ﻫﻮﯾﺪﺍﺷﻮﺩ
ﻭﺣﯿﺎﺕ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭﺁﻏﺎﺯﮔﺮﺩﺩ!

پایه وبنای شخصیت انسان هابرکردارشان میباشد،وزیباترین شخصیت ها متعلق به خوش اخلاق ترین انسانهاست.

روزي در جنگلي كلاغي در تمامي طول روز بر روي شاخه درختي نشسته بود و هيچ كاري انجام نمي داد.

خرگوش كوچكي او را ديد و از او پرسيد: "آيا من هم مي توانم مانند تو تمام روز را در گوشه اي بنشينم و هيچ كاري انجام ندهم؟".

كلاغ پاسخ داد: "البته، چرا نه".

خرگوش هم زير همان درخت نشست و استراحت خود را آغاز كرد.

ناگهان سرو كله روباهي پيدا شد. روباه پريد و خرگوش را گرفت و خورد.

نتيجه: براي اينكه بتواني بنشيني و هيچ كاري انجام ندهي، بايد در جايگاه بالايي قرار داشته باشي.

مرد جوانی از مشکلات خود به حکیمی گلایه می کرد و از او خواست که راهنمایی اش کند. حکیم آدرسی به او داد و گفت به این مکان که رسیدی ساکنان آن هیچ مشکلی ندارند، می توانی از آنها کمک بطلبی. مرد هیجان زده به سمت آدرس رفت، با تعجب دید آنجا قبرستان است. به راستی تنها مُردگانند که مشکل ندارند. دوست من اگر مشکلی داری، یعنی تو زنده ای...